30 خطای همکاران در طرح درس نویسی






فعل امر:فعلي است که بر دستور وفرمان به انجام يک کار دلالت مي کند.
براى ساخت فعل امر مي بايست از صيغه ي مضارع مخاطب استفاده نماييم.
مراحل:1)حرف مضارعه(ت) حذف مى شود. 2) آخر فعل مجزوم مى شود يعني اگر آخر فعل ضمه داشت، ضمه تبديل به ساکن ميشود و اگر آخر فعل نون داشت،نونِ آخر حذف ميشود ،البته بجز نون ِجمع مؤنث که باقي ميماند وحذف نميشود.
3)حالا اگر بعد از حذف (ت) ، اولِ فعل ساکن باشد،يک همزه به اول آن اضافه ميکنيم.که حرکت همزه کسره ميباشد مگر اينکه حرکت عين الفعل (ضمه) باشد که در اين صورت حرکت همزه نيز ضمه خواهد بود.
مثال:تَکتُبينَ فعل امرش ميشود: اُکْتُبي
تَذْهَبُ ميشود: إذْهَبْ / تَذْهَبْنَ مي شود: إذْهَبْنَ
*در جدول زير شيوه ساخت فعل امر از صيغه مضارع مخاطب آمده است:
|
مــــــذکـــــــــر |
مــــــــــؤنــــث |
|
مخاطب / امـــــــر |
مخاطب / امــــــــر |
|
تَذْهَبُ إذْهَبْ (برو) |
تَذْهَبينَ إذْهَبي (برو) |
|
تَذْهَبانِ إذْهَبا (شما دونفربرويد) |
تَذْهَبانِ إذْهَبا (شما دونفر برويد) |
|
تَذْهَبونَ إذْهَبوا (شما چند نفر برويد) |
تَذْهَبْنَ إذْهَبْنَ(شما چند نفر برويد) |
نکته- اما اگر بعد از حذف (ت)،اول فعل ساکن نبود ،همزه به اول فعل اضافه نميشود.(يعني بايد قابل خواندن باشد.)
مثال: تُجاهِدونَ فعل امرش ميشود: جاهِدوا
تُعَيِّنُ ميشود : عَيِّنْ / يُبَلِّغُ ميشود: بَلِّغْ
هرگاه بخواهيم دو صيغه ي غائب ومتکلم مضارع را به انجام کارى که با وجوب و بايد همراه است ،فرمان دهيم ،چون که مخاطب ما نيستند تا مستقيما آنها را به انجام کار فرمان دهيم،از شيوه اي ديگر استفاده ميکنيم.
براي ساخت اين فعل، حرف (لِ ) قبل از فعل مي آيد وآخر آن مجزوم ميشود.(مجزوم کردن يعني تبديل ضمه به ساکن و وحذف نون آخر ،بجز نون جمع مؤنث)
مثـــــــال: يَذْهَبُ :لِيَذْهَبْ (بايد برود) / يَجْلِسونَ : لِيَجْلِسوا (بايد بنشينند) / نذْهَبُ : لِنَذْهَبْ (بايد برويم)

